به گزارش پایگاه خبری راهکو24؛ این توقف‌های طولانی نه‌تنها هزینه‌های سنگینی به رانندگان تحمیل می‌کند، بلکه تجارت خارجی، ترانزیت بین‌المللی و تولید ملی را نیز مختل کرده و مرزهای کشور را از «مسیر عبور» به «توقفگاه چند هفته‌ای» تبدیل کرده است. در ادامه صحبت‌های وزیر امور خارجه کشورمان را در مورد حمل‌ونقل ایران در رکود کامل بررسی می‌کنیم
حمل‌ونقل ایران در رکود کامل
به گفته وزیر امور خارجه، حمل‌ونقل ایران در رکود کامل است و مرزهای کشور باید محل عبور سریع کامیون‌ها باشند، اما امروز:
کامیون‌ها ۳ روز تا ۱۴ روز پشت مرزها توقف می‌کنند.
روند ترخیص کند است و رانندگان مجبور به هفته‌ها معطلی می‌شوند.
دلیل اصلی این وضعیت، نبود فرماندهی واحد در گمرکات است.
هر دستگاه در مرز «ساز خودش را می‌زند» و هیچ هماهنگی وجود ندارد.
به گفته عراقچی، در کشورهای منطقه، زمان توقف مرزی برای کامیون‌ها در حد دقیقه است و کشورها برای کاهش این زمان با یکدیگر در حال رقابت هستند در صورتی که این مدت زمان در کشورمان در حد روزها و هفته‌هاست و این مقایسه نشان می‌دهد مشکل فقط «کندی کار» نیست؛ یک بحران ساختاری است.
توقف و دپوی کالاها
بر اساس گزارش‌های رسمی، توقف کالاها در مرزها به شدت افزایش یافته و زمان ترخیص به یکی از موانع جدی تجارت خارجی تبدیل شده است. وزیر امور خارجه هشدار داده این وضعیت:
تولید ملی را کند می‌کند
هزینه تجارت را افزایش می‌دهد
اقتصاد را دچار رکود می‌کند
روند ترانزیت بین‌المللی را مختل می‌سازد
رانندگان کامیون بیشترین فشار را تحمل می‌کنند چون هر ساعت توقف به معنای سوخت بیشتر، هزینه بیشتر و ضرر مستقیم است.
عدم اجرای مدیریت واحد مرزی
طبق ماده ۱۲ قانون امور گمرکی، گمرک باید مدیریت واحد مرزی را اعمال کند تا همه سازمان‌ها در مرز با یک فرماندهی واحد کار کنند. اما اجرا نشدن این قانون که سبب شده حمل‌ونقل ایران در رکود کامل به سر ببرد، باعث شده:
دستگاه‌ها تداخل وظیفه داشته باشند
هماهنگی بین سازمان‌ها وجود نداشته باشد
ترخیص به‌جای دقیقه، روزها طول بکشد
راننده و صاحب کالا در رفت‌وآمد بین سازمان‌ها سرگردان شوند
پنجره واحد تجارت فرامرزی
یکی از دلایل حمل‌ونقل ایران در رکود کامل، نبود یک پنجره واحد تجارت فرامرزی است. طبق ماده ۳۸ قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر، گمرک ایران تنها مرجع رسمی ایجاد و مدیریت پنجره واحد تجارت فرامرزی است. اما مشکل کجاست؟
ترخیص همچنان با کاغذبازی و بروکراسی سنتی انجام شود
بسیاری از دستگاه‌ها هنوز غیرالکترونیکی کار می‌کنند
برخی سازمان‌ها اطلاعات را وارد سامانه نمی‌کنند
این بی‌نظمی باعث شده پنجره واحد عملاً ناقص باشد