کریدور چین–ایران–اروپا با تکمیل مسیر مرند–چشمه‌ثریا عملیاتی می‌شود
به گزارش پایگاه خبری راهکو24، نشریه بین‌المللی «کاسپین پست» در گزارشی تحلیلی، اهمیت راهبردی پروژه ریلی مرند–چشمه‌ثریا در شمال‌غرب ایران را بررسی کرد و آن را یکی از حلقه‌های کلیدی اتصال ایران به شبکه ترانزیتی اوراسیا دانست؛ پروژه‌ای که می‌تواند نقش ایران را در معادلات لجستیکی منطقه تقویت کند.
دیدار عراقچی و فیدان؛ نقطه عطف احیای همکاری ریلی
این نشریه با اشاره به دیدار اخیر سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، با هاکان فیدان، وزیر خارجه ترکیه در تهران، آن را نقطه عطفی در احیای گفت‌وگوهای دوجانبه حمل‌ونقلی توصیف کرد. در این دیدار، اتصال خطوط ریلی در مرز ایران و ترکیه با لحنی آینده‌نگرانه مطرح شد؛ رویکردی که نشان‌دهنده اراده سیاسی برای فعال‌سازی ظرفیت‌های مغفول‌مانده ترانزیتی است.
مسیر ریلی مرند–چشمه‌ثریا؛ ۲۰۰ کیلومتر تا اتصال با ترکیه
طرح پیشنهادی این مسیر حدود ۲۰۰ کیلومتر طول دارد و شمال‌غرب ایران را به مرز ترکیه متصل می‌کند؛ در ادامه مسیر، خط ریلی قارص–دیلوچه ترکیه را به هم پیوند می‌زند. کاسپین پست تأکید می‌کند که تکمیل این مسیر می‌تواند یک کریدور زمینی جدید میان تهران و آنکارا ایجاد کند و با کاهش زمان ترانزیت، تنوع‌بخشی مسیرهای لجستیکی و افزایش تاب‌آوری زنجیره‌های تأمین منطقه‌ای همراه باشد.
همخوانی با تحولات تجارت جهانی و ابتکار کمربند و جاده
نشریه یادآور شده است که این پروژه با شرایط کنونی اقتصاد جهانی همخوانی دارد؛ شرایطی که تنش‌های ژئوپلیتیکی و ناامنی مسیرهای دریایی کشورها را به سمت مسیرهای زمینی امن‌تر سوق داده است. از نگاه کاسپین پست، مسیر مرند–چشمه‌ثریا نه تنها یک پروژه زیرساختی، بلکه بخشی از کریدور ریلی چین–ایران–اروپا است و می‌تواند جایگاه ایران را به‌عنوان یکی از گره‌های اصلی ترانزیت در اوراسیا تثبیت کند.
چالش‌ها و نقش احتمالی چین
با این حال، موانع سیاسی، اقتصادی و نهادی طی سال‌های گذشته مانع تحقق کامل این پروژه شده است. ترکیه نیز با مشکلاتی چون تورم، نوسانات ارزی و هزینه‌های سیاسی پروژه‌های زیرساختی مواجه است. در این چارچوب، نقش احتمالی چین برجسته می‌شود؛ مشارکت پکن می‌تواند تأمین مالی بلندمدت پروژه را تضمین کند و مسیر را در چارچوب ابتکار «کمربند و جاده» یکپارچه سازد.
جمع‌بندی
کاسپین پست نتیجه می‌گیرد که مسیر ریلی مرند–چشمه‌ثریا از نظر فنی و راهبردی کاملاً منطقی است، اما تحقق آن نیازمند تصمیم سیاسی قاطع، هماهنگی نهادی مؤثر و تأمین مالی پایدار است؛ عواملی که فقدان آن‌ها بسیاری از پروژه‌های مشابه در اوراسیا را نیمه‌تمام گذاشته است.